Wat doen we met het collegemotto Slanke overheid, sterke samenleving?

Het Woerdense college is nu anderhalf jaar aan het werk in een coalitie van VVD, D66, ProgressiefWoerden en ChristenUnie/SGP. Met elkaar willen we zaken anders aanpakken dan de vorige periodes met als voornaamste verschil het minder vanuit het stadhuis bepalen wat er moet gebeuren maar aansluiten op wat er leeft onder onze inwoners. In de samenleving zit veel initiatief, goede ideeën en inzet om iets voor elkaar te betekenen. Daarnaast vraagt de financiële situatie van de gemeente om een andere aanpak: geen vanzelfsprekende subsidies meer maar de vraag wat inwoners er zelf voor over hebben om iets in stand te houden.

Dit sluit aan op een landelijke trend die gesignaleerd wordt door hoogleraar Veiligheid en Burgerschap aan de VU Hans Boutellier. In zijn boek De Improvisatiemaatschappij constateert hij verlegenheid in het openbaar bestuur in een onoverzichtelijke tijd waarbij de verzuiling achter ons ligt. Veel ambtenaren en bestuurder snakken naar een nieuw richting.  Boutellier introduceert de term licht leiderschap: politiek en bestuur moeten meer volgend durven zijn op ontwikkelingen, goede initiatieven ondersteunen, constructieve verbanden faciliteren en negatieve dynamiek indammen en begrenzen.  Maar niet alles zelf proberen te doen of te ontwikkelen. Faciliteren en begrenzen zou het credo moeten zijn van een modern bestuur. Van een Big State naar Big Society, niet meer de verzorgingsstaat maar aansluiten en vertrouwen op wat de maatschappij zelf kan en wil doen.

Woerden is een sterke samenleving en dat is in deze bijzondere periode van bezuinigen de kans om met deze sterke samenleving iets nieuws op te bouwen. Met onze inwoners gaan we bouwen aan een duurzame vorm van samenleven in onze mooie gemeente. Duurzaam omdat de voortgang niet meer afhankelijk is van financiering door de overheid maar ingebed is in wijkstructuren, kerkelijke verbanden etc. Al bij de invoering van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning was er herkenning dat het omzien naar elkaar zoals dat binnen kerkgemeenschappen nog steeds gewoonte is, weer tot basis is verheven in plaats van de professionalisering en bureaucratisering van zorg en welzijn.

Het elkaar kennen wordt ook bevorderd door het wijkgericht werken in Woerden. Veel van onze inwoners blijken bereid om de handen uit de mouwen te steken om hun eigen omgeving veilig, heel en schoon te houden. Uit een onderzoek van Motivaction en de Volkskrant blijkt dat nu een meerderheid in Nederland bereid is meer verantwoordelijkheid te nemen bij opvoeding en overgewicht en ook het schoonhouden van de buurt.

Dat betekent dat wij dit moment moeten aangrijpen door keuzes te maken in de onderwerpen waar wij ons als gemeente niet meer mee bezig gaan houden. Laat het enthousiasme bij inwoners niet weglopen door een bureaucratische aanpak. Tegelijk moeten wij bestuurders en dus voorbijgangers de initiatieven van onze inwoners ambtelijk borgen zodat dit een duurzaam resultaat geeft en de gemeente dit niet binnen een paar jaar terug krijgt.

Natuurlijk blijft de gemeente zorgen voor inwoners die het echt niet zelf kunnen maar inwoners zijn allereerst zelf verantwoordelijk. Politiek en bestuur moeten meer volgend durven zijn op ontwikkelingen, goede initiatieven ondersteunen, constructieve verbanden faciliteren en negatieve dynamiek begrenzen en indammen. Zo krijgt de gemeente een “light”bestuur, een licht leiderschap dat niet alles zelf wil bedenken maar zich beperkt tot faciliteren en begrenzen.