Hieronder kunt u de inbreng van de fractie in de discussie lezen.

Voorzitter,

"Hoe maken wij het mogelijk", laat ik met deze historische woorden beginnen. Het zijn ook beladen woorden, want het impliceert dat voorheen iets onmogelijk was en nu mogelijk gemaakt moet worden. Blijkbaar was er dus iets goed mis. Dat bleek uit het praatstuk dat door voormalig CU raadslid Chris van Iersel en D66 raadslid Jaap van der Does begin 2009 in de Commissie ter bespreking heeft gebracht.

In dit stuk werd er kritisch gekeken naar de werkwijze van de gemeente rondom ruimtelijke procedures. Ook Woonkeur werd kritisch tegen het licht gehouden. Belemmerende regelgeving die bovenop het bouwbesluit werden gelegd vertraagde procedures en jaagde ontwikkelaars op hoge kosten. Door woonkeur werden goedkope woningen duurder.

Op 31 oktober 2006 sprak de raad al in het regelsnoeiplan  de wens uit om het flankerend bouwbeleid terug te dringen, omdat de lasten van de extra regels hoog waren en het te behalen voordeel van die regels voor de burgers uitbleef. Nu ligt er eindelijk nav de motie uit 2010 een voorstel die het oude flankerende bouwbeleid en woonkeur beëindigd en een nieuwe vorm in het leven roept.

Eigenlijk gaat dit voorstel nog verder dan de motie. Er worden via deze nota geen extra verplichtingen opgelegd, maar wordt er slechts gestimuleerd en waar nodig vindt er ondersteuning plaats om bepaalde ambities omtrent duurzaamheid, levensloopbestendig bouwen en veiligheid. Dit kwam volgens onze fractie al voldoende naar voren in de nota woonkwaliteit. Nu ligt er een amendement die de nota aanpassen zodat iedere schijn van dwang wordt weggenomen. Ik verneem graag de reactie van de wethouder hierover, want in de Commissie is toch verteld dat de aanvullende eisen niet dwingend kunnen worden opgelegd?

Vervolgens wil mijn fractie nader ingaan op het levensloopbestendig bouwen. En haal daar de woorden van wethouder Schreurs die hij uitsprak voor de camera van Woerden tv "het is zo logisch als het maar zijn kan". Het betreft hier het zodanig bouwen van woningen zodat later geen geld uit de WMO hoeft te worden gebruikt om woningen aan te passen voor oudere mensen. Het zogenaamde WMO-proof bouwen zoals het voormalig Inwonersbelangen raadslid de heer van Assem het in de discussie begin 2010 heeft genoemd. Ik ben daarom wel benieuwd in hoeverre deze nota woonkwaliteit bij kan dragen aan deze ambitie?

Voorzitter, een langlopend dossier met veel lange stukken en een dik onderzoeksrapport met deze korte nota van 7 pagina's waarvan 4,5 met tekst gevuld, als resultaat. Deze past in het motto slanke overheid, sterke samenleving. Wij hopen dat hiermee bouwprojecten sneller van de grond komen en waarbij problemen zoals in het dossier Radix en Veerman niet meer voor kunnen komen. Ik sluit af met de woorden waarmee ik ben begonnen, maar nu stel ik hem als slotvraag aan de wethouder: Hoe maken we het mogelijk?